Dziedzictwo Urzecza – o nadwiślańskiej części Wawra

W majowej edycji Kawiarni Naukowej 1a dr Łukasz Maurycy Stanaszek z Państwowego Muzeum Archeologicznego przybliży tematykę Urzecza – mikroregionu etnograficznego, którego częścią jest Wawer.

Urzecze to historyczny podwarszawski mikroregion etnograficzny, rozciągający się po obydwu brzegach Wisły, pomiędzy dawnymi ujściami Pilicy i Wilgi a mokotowskimi Siekierkami i prawobrzeżną Saską Kępą.

Na ukształtowanie się odrębnej tożsamości mikroregionu i zamieszkujących go modrych Łurzycoków wpłynęło szereg czynników. Przede wszystkim była to obecność Wisły, swoistego „okna na świat” dla ludzi żyjących nad jej brzegami. Z tego właśnie względu podwarszawskie Urzecze tradycyjnie związane było z handlem wiślanym, flisakami zwanymi tu orylami, a także z osadnictwem olęderskim, które pojawiło się tu już w początkach XVII wieku.

Określony typ osadnictwa, względna izolacja geograficzna wiślanej doliny (zalewowość, starorzecza, wysoka skarpa warszawska), a także dogodna odległość targowa i szybka dostępność do rynku warszawskiego (maksymalnie 40 kilometrów z biegiem rzeki) przyczyniły się do wytworzenia unikatowej wspólnoty, manifestującej się m.in. w pięknych strojach wilanowskich z nadwiślańskiego Urzecza, budownictwie oraz specyficznej nadrzecznej gospodarce związanej z wyspecjalizowanym rybołówstwem, melioracją terenu (kopaniem polderów, rowów, stawów), wznoszeniem budynków na sztucznych pagórkach-terpach, budową grobli, trytw (wyniesionych dróg), jazów, karczem na bindugach (przystaniach rzecznych), czy też szerokim wykorzystaniem wikliny.

Wykład on-line na platformach mediowych Wawerskiego Centrum Kultury (Facebook, Youtube).

Data: 20 maja 2021 o 18:30

Link do wydarzenia na Facebook-u

Patronem medialnym wydarzenia jest Wawer News.

W materialne wykorzystano informacje z Wikipedia.org

Udostępnij

Przeczytaj także