Wawer na rower #1 Co za Wisłą? | Portal Wawer News- wiadomości lokalne

Wawer na rower #1 Co za Wisłą?

Most Południowy umożliwił mieszkańcom Wawra szybki dojazd na lewą stronę Wisły. Sprawdźmy co tam jest ciekawego.

Pałac w Wilanowie

To z pewnością największa atrakcja i znak rozpoznawczy Wilanowa. Oficjalna nazwa tego miejsca to Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, które sprawuje opiekę i eksponuje zbiory sztuki, których podstawowy, najcenniejszy zrąb stanowi historyczna kolekcja wilanowska stworzona przez Stanisława Kostkę Potockiego i udostępniona przez niego społeczeństwu polskiemu w 1805. Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie sprawuje opiekę nad 89-hektarowym historycznym zespołem pałacowo-parkowym w Wilanowie, którego centrum jest pałac w Wilanowie.

Poza pałacem do Muzeum należy ponad 30 mniejszych i większych, wpisanych do rejestru zabytków, obiektów architektonicznych (np.: oficyna kuchenna, kordegarda, stajnia, oranżeria, dom ogrodnika, most rzymski, pompownia). Muzeum zarządza także dwoma parkami: wilanowskim i parkiem Morysin oraz łączącym je Jeziorem Wilanowskim.

Na Jeziorze Wilanowskim, tuż za pałacem, można popływać kajakami lub łódkami.

Strona www: https://www.wilanow-palac.pl/

Dawny dworzec kolejki wilanowskiej

Pierwotnie wagony kolejki ciągnęły konie, ale dość szybko zastąpiono je mocą napędową pary. Otwierana etapami linia o długości 6,7 km, oficjalnie dotarła z Warszawy do Wilanowa 5 maja 1892 r.

Inwestycja była pionierska – zarówno jeśli chodzi o wytyczenie tras podmiejskich, wykorzystywanie parowozów, jak i zastosowanie nowatorskich rozwiązań technicznych. Początkowa, warszawska stacja znajdowała się na pl. Unii Lubelskiej przy rogatce belwederskiej. Trasa wiodła przez Sielce, Czerniaków i Wilanów, zatrzymując się po drodze na 10 stacjach. Rozstaw szyn na podkładach bukowych i sosnowych wynosił 800 mm, a następnie 1000 mm. Pociągi kursowały co dwie godziny, od 9 do 21. Wagony występowały w dwóch wersjach letniej i zimowej. Utworzenie połączenia z Wilanowem, a następnie z dalszymi miejscowościami, przyczyniło się do zwiększenia liczby odwiedzających dawne włości króla Jana III, ale również tych, którzy chcieli osiedlić się w tym miejscu.

Bardzo dynamiczny rozwój kolejki, wiążący się ze zmianami właścicielskimi i bankructwami, został przyhamowany przez I wojnę światową. Zniszczona wtedy została infrastruktura stacji kolejowych. W 1937 r. uruchomiony na tej trasie tramwaj elektryczny, podkopał znaczenie kolejki. Konkurencja oraz zniszczenia po kolejnej wojnie, doprowadziły do zamknięcia odcinka Belweder – Wilanów. Ostatni pociąg na tej trasie wyruszył 19 lipca 1957 r. W 1971 r. zlikwidowano ostatni etap Wilanów – Iwiczna.

Budynek dawnego dworca znajduje się przy ul. Przyczółkowej. Zbudowany został w stylu dworkowym w 1926 r. według projektu architekta Konstantego Jakimowicza. W środkowej części znajdowały się kasy biletowe oraz letnia (otwarta) poczekalnia dla pasażerów. Boczne partie budynku przeznaczone były na mieszkania dla pracowników kolejki. W latach 70. XX w. w dawnym dworcu działała poczta. Obecnie budynek jest nieużytkowany.

Miasteczko Wilanów

Miasteczko Wilanów zaprojektowano jako dużą, spójną strukturę osiedlową. Jest ono pierwszym wybudowanym w Polsce przykładem osiedla, które powstało w oparciu o projekt zwany „Masterplanem”. Głównym założeniem projektu było stworzenie samowystarczalnego osiedla o zróżnicowanych funkcjach, w oparciu o ideę miasta w mieście. Wszystkie wytyczne miały zachęcać przyszłych mieszkańców do poruszania się pieszo, lub na rowerze. Koncepcję tego 169 hektarowego osiedla stworzył (wraz ze swoim biurem Investment Environments sp. z o.o.) Guy C. Perry, architekt, urbanista francusko-amerykańskiego pochodzenia. Miasteczko Wilanów powstaje na terenie Wilanowa Zachodniego, którego obszar obejmuje 420 hektarów, jednak nie wszystkie nowe osiedla pól wilanowskich wchodzą w skład pierwotnie zakładanego Miasteczka Wilanów. Na terenie Miasteczka Wilanów znajdziecie wiele restauracji czy kawiarni by ugasić głód i pragnienie. Oczywiście w czasie pandemii działają zgodnie z obostrzeniami. Miasteczko znajduje się po zachodniej stronie ul. Przyczółkowej.

Świątynia Opatrzności Bożej

To gigantyczny obiekt widoczny doskonale nawet z Mostu Południowego. Położona jest u zbiegu ulicy Ks. Prymasa Augusta Hlonda i alei Rzeczypospolitej. Świątynia jest elementem składowym kompleksu Centrum Opatrzności Bożej, w którym zawiera się również Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego oraz Panteon Wielkich Polaków. Początkowo budowla miała być realizacją Deklaracji Sejmu Czteroletniego z 5 maja 1791 roku jako Wotum Dziękczynne.

Strona www: https://www.centrumopatrznosci.pl/

Plaża Zawady

Plaża leży prawie vis a vis wawerskiej Plaży Romantycznej. Nazywana jest także Plażą na Zawadach. To miejsce dzikie, ustronne i, zwłaszcza w porównaniu z pozostałymi warszawskimi plażami, rozległe. W najszerszym miejscu, podczas niskiego stanu wody w Wiśle, mierzy nawet 50 metrów. Część plaży należy do rezerwatu przyrody „Wyspy Zawadowskie”. W okresie letnim można się do niej dostać również Promem Wawer-Wilanów. Latem można się tu poczuć niemal jak na typowej plaży nadmorskiej. Należy pamiętać, że jej południowa część to strefa, którą uwielbiają naturyści.

Jezioro Powsinkowskie

Jest starorzeczem Wisły znajdującym się po lewej stronie rzeki i współtworzy 12-kilometrowy ciąg starorzeczy, rozpoczynający się od jezior Bielawskich, przez Jezioro Lisowskie, Jezioro pod Morgami, Jezioro Powsinkowskie do Jeziora Wilanowskiego. Jego brzegi są piaszczyste, zachodnie wyniesione na ok. 3 m, pozostałe brzegi o wysokości 1–2 m. Jezioro stanowi część kompleksu „dobra Wilanów” utworzonego w XVIII w., którego właścicielem był m.in. ród Czartoryskich. Najlepszy dojazd od ul. Vogla. Wzdłuż północno-zachodniego brzegu wiedzie wygodny ciąg pieszo-rowerowy, są ławeczki a nawet miejsce na grilla. Warto wybrać się tu wiosną.

Park Kultury w Powsinie

Park leży na terenie Ursynowa, tuż przy granicy z Wilanowem. Teren Parku liczy 50 hektarów o urozmaiconej rzeźbie terenu i jest przedzielony na dwie części wąwozem biegnącym ze wschodu na zachód.

Wschodnia część terenu pełni głownie funkcje rekreacyjno-sportowe i to na niej znajduje się większość atrakcji, takich jak sezonowy basen, ośrodek wypoczynkowy, nowoczesny plac zabaw, plac gier z minigolfem i boiskami do siatkówki i siatkówki plażowej, oraz pawilon sportowy z siłownią, sauną, kręgielnią i kortami tenisowymi. Część zachodnia ma charakter głównie leśny.

Wśród drzew rosnących na terenie Parku zachowało się dużo starodrzewu, czyli drzew w wieku ponad 100 lat. Najbardziej znanym z nich jest „Hetman” – dąb szypułkowy – obecnie pomnik przyrody. Jest też grupa topól czarnych rosnących na skarpie,  sosny przy pętli autobusowej, czy też  wiele dębów  w różnych częściach Parku. Spacerując po południowej części Parku, tuż nad brzegiem Skarpy, warto zwrócić uwagę na zachowane w doskonałym stanie pozostałości okopów i rowów łącznikowych; będących pamiątkami czasów ostatniej wojny.

Dzięki drzewom Park jest ostoją wielu gatunków zwierząt – głównie ptaków. Można tu zobaczyć nie tylko sikory, ale też dzięcioły, sójki czy sowy. Wiele radości odwiedzającym sprawiają również obecne tu wiewiórki.

Przez teren Parku Kultury przebiegają fragmenty szlaków turystycznych PTTK – zielonego i czerwonego. Przekraczają one granicę Parku na skrzyżowaniu ul. Maślaków i Muchomora w okolicy polany ogniskowej Lasów Miejskich m.st. Warszawy. Na początku trasa jest wspólna, potem jednak szlaki rozdzielają się. Czerwony prowadzi na wschód przez tereny rekreacyjno-sportowe Parku, natomiast zielonym, skręcając w ul. Trufli, można dotrzeć do Ogrodu Botanicznego PAN.

Najlepszy dojazd ścieżką rowerową wzdłuż ul. Przyczółkowej.

Strona www parku: https://www.parkpowsin.pl/

Ogród Botaniczny PAN

Ogród znajduje się przy południowej granicy dzielnicy Ursynów na pograniczu z Wilanowem. Jest położony na górnym tarasie doliny Wisły, na wysokości 87–102 m n.p.m. Ogród posiada powierzchnię ok. 40 ha, z czego dla zwiedzających udostępnionych jest ok. 30 ha. Pozostałe 10 ha to tereny gospodarcze oraz zaplecze dla prowadzenia doświadczeń polowych, a także szkółki służące do rozmnażania roślin. Część z tego terenu w przyszłości zostanie jeszcze przeznaczona pod kolekcje ekspozycyjne.

Strona www ogrodu: https://ogrod-powsin.pl/

fot. Autorstwa T.D. – Praca własna, CC BY-SA 2.5, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=2184535

Skarpa Warszawska

Na pograniczu Wilanowa i Ursynowa podziwiać można fragment Skarpy Warszawskiej. W granicach Warszawy przebiega ona z południowego wschodu na północny zachód, zgodny z biegiem Wisły – biegnie na wschód od Ogrodu Botanicznego PAN w Powsinie i Parku Kultury, skrajem Lasu Kabackiego, przez rezerwaty Park Natoliński i Skarpa Ursynowska. Skarpa była jednym z czynników przesądzających o lokalizacji Warszawy. Usytuowanie grodów i późniejszych rezydencji na skarpie miało wiele zalet: ułatwiało obronę, zapewniało atrakcyjne widoki i korzystny klimat (przewietrzanie przez dolinę Wisły), suche podłoże i brak niebezpieczeństwa powodzi (w przeciwieństwie do terenów położonych w dolinie).

Konstancin-Jeziorna

Konstancin-Jeziorna ma niezwykle ciekawą i bogatą przeszłość historyczną. Początki kurortu sięgają końca XIX stulecia, kiedy to rodzina hrabiów Potulickich postanowiła stworzyć miasto-ogród rozciągające się wzdłuż rzeki Jeziorki. Witold hr. Skórzewski, który odziedziczył te tereny nazwał je od imienia swojej matki – Konstancja. Konstancin od samego początku był miejscowością prestiżową, skupiającą śmietankę towarzyską ówczesnej Warszawy. Kusił niespotykanymi, jak na tamte czasy, szerokimi, wybrukowanymi ulicami, wodociągiem, kanalizacją, elektrycznością, a nawet linią telefoniczną. Z Warszawy dojeżdżała tu Kolejka Wilanowska, w parku stało okazałe „Kasyno” z kawiarnią, restauracją i pokojami gościnnymi. Przyjezdni korzystali z: uroków kąpieli w rzece, kajaków, gry w tenisa i przejażdżek konnych.

Serce Konstancina tętni w Parku Zdrojowym, który w minionych latach zmienił się nie do poznania. W lipcu 2012 roku zakończono, trwającą ponad dwa lata, jego rewitalizację. Powstały m.in. nowe ścieżki spacerowe i alejki, tarasy widokowe oraz pomost na bagnach. Konstanciński park tonie teraz w zieleni kwiatów i drzew, a rozświetla go ponad 200 energooszczędnych, stylizowanych latarni. Uroku miejscu dodają również ławki ufundowane m.in. przez mieszkańców gminy. Nowe oblicze zyskały też tereny sąsiadujące z rzekami – Jeziorką i Małą oraz pasaż przy ul. Sienkiewicza. W sercu Parku Zdrojowego stoi tężnia, która rozpyla w powietrzu solankę wydobywaną z głębokości ponad półtora kilometra. Warto podkreślić, że jest to jedyny na Mazowszu i jeden z najstarszych tego typu obiektów w Polsce – funkcjonuje nieprzerwanie od 1978 r. Działanie lecznicze solanki korzystnie wpływa na układ nerwowy, układ gruczołów dokrewnych oraz ogólną odporność organizmu. Po takiej naturalnej inhalacji można udać się do jednej z wielu restauracji, gdzie podawane są przepyszne lokalne potrawy i desery.

Konstancin-Jeziorna, to nie tylko Park Zdrojowy i tężnia. To także przepiękne ogrody i kryjące się w nich przedwojenne wille i pałace. Na trasie każdej wycieczki powinny się znaleźć m.in.: Willa „Świt” (róg ul. Żeromskiego 4 i Sienkiewicza), w której obecnie znajduje się dom pamięci pisarza Stefana Żeromskiego. Z kolei w Willi le Fleur (ul. Szpitalna 14) czeka na zwiedzających wystawa obejmująca m.in. malarstwo, rzeźbę oraz grafikę artystów polskich i żydowskich, działających w pierwszej połowie XX wieku we Francji. Warto też na dłuższą chwilę zatrzymać się w podkonstancińskich Oborach, gdzie znajduje się pałac magnacki – jeden z nielicznych i najpiękniejszych na Mazowszu przykładów zachowania architektury dworskiej. Wyjątkowość miejsca podkreśla rozległy i przepiękny stary park z unikatowym drzewostanem i okalające pałac stawy. To wszystko tworzy magiczną atmosferę, pozwalającą oderwać się na chwilę od zgiełku dużego miasta.

Do Konstancina wiedzie wygodna ścieżka rowerowa, rozpoczynająca się przy ul. Przyczółkowej w Wilanowie.

Strona www: https://www.konstancinjeziorna.pl/

Udostępnij

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *